The Sound of Silence: By Simon and Garfunkel

ที่มา: เพลงของคู่หูดูโอ้ Simonc และ Garfunkelแนว Folk music โ่ด่งดังอยู่ในช่วงปี 60

ความรู้สึก: จริงๆ ถ้าไม่ได้อินกับเพลงมาก ก็เอกเขนกนอนฟังบนเปลไปสบายๆ ได้ กับเสียงกีต้าร์โปร่งเรียบง่าย แต่ถ้าคิดให้มาก มันน่าคิดอยู่เหมือนกัน แค่ชื่อเพลงก็คิดได้ยาวแล้ว "เสียงแห่งความเงียบ" ความเงียบมันมีเสียงให้ได้ยินด้วยเหรอ? ใครจะคิดยังไงก็ชั่ง แต่ถ้านั่งอยู่กับความเงียบนานๆ สักประเดี่ยวคงได้ยินอะไรบางอย่าง..อย่างแรกเลยก็คงได้เสียงหายใจของตัวเอง หวนให้ได้คิดทบทวนถึงเอง หลีกเว้นจากบรรยากาศที่แสนวุ่นวาย จากผู้คนรอบข้าง ขยะทางเทคโนโลยี อะไรอื่นอีกจิปากถะ... เผื่อจะฉุกคิดถึงสิ่งผิดพลาดที่ได้ทำกัน แล้วหันออกจากภวัง มาแก้ไขกันต่อไป

ถ้าจะให้ว่าจริงๆ ความเงียบของเพลงที่ว่ามันก็น่าจะเทียบได้กับอาการช๊อกของ คนทั้งโลกจากการที่ร่างของประธานธิบดีในยุคสมัยนั้นถูกกระสุนเจาะสังหารจนสิ้นชีวิตท่ามกลางผู้คนมากมายที่โบกไม้โบกมือ...
แต่เพียงระยะเวลาที่เงียบเพียงน้อยนิดนั่นหละ ทุกคนได้คิดถึงบทบาทของตัวเอง แล้ว ก้าวพ้นปัญหาเดินหน้าก้าวสู่อนาคตกันต่อไป...